முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

காலடி நிலமும் கைமாறும் காலம் - ஆதவன் தீட்சண்யா



முகப்போவியம்: அன்புத்தோழன் கார்த்தி
சந்தியா பதிப்பகம் வெளியிடவிருக்கும் 
"மிச்சமிருக்கும் ஒன்பது விரல்கள்" என்கிற 
எனது நான்காவது கவிதைத்தொகுப்புக்கு எழுதப்பட்ட முன்னுரை

ஒளிச்சுடரும் நட்சத்திரங்களையும் சூரியச்சந்திரர்களையும் தொலைத்துவிட்டு குண்டுபல்லுக்கு அலையும் இங்கே பகலும் இரவைப்போலவே இருளடைந்து கொண்டிருக்கிறது. வேளைதோறும் வீடுவீடாய் புகுந்திடும் கும்பலொன்று குடலையுருவிச் சோதிக்கிறது. அறுத்தெடுத்த நாவுகளைக் கோத்து மாலையாகச் சூடிக்கொள்கிறது. மனிதத்தலைகளை மட்டையாலடித்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் அக்கும்பல் மாய்கிற உயிர்களை முதலாவது விக்கெட் இரண்டாவது விக்கெட் என்று கொண்டாடிக் களிக்கிறது. அது பெண்களை வல்லாங்கு செய்து விட்டு பிறப்புறுப்பில் கரும்புக்கட்டைகளை செருகிப் போகிறது. கபடங்களறியாது தூங்கும் குழந்தைகளை படுக்கையிலேயே தீயிட்டுப் பொசுக்குகிறது. காதலர்களை ஊர்நடுவே வெட்டி வீழ்த்துகிறது. இந்தக் கும்பலால் தண்டவாளத்தில் வீசப்படும் பிணங்களைக் கண்டு பயத்தில் நடுங்கும் ரயில்கள் தடதடத்து ஓடுகின்றன.  

அண்டைநாட்டினை நோக்கி குறிபார்த்திருக்கும் ராணுவத்தைக் காட்டி நம் கவனம் திசைதிருப்பப்படுகிறது. எதிரிகள் ஆகாயமார்க்கமாக வந்து நம் தலைமீது இறங்குகிறார்கள். கையில் ஆயுதம் ஏதும் இல்லாத அவர்கள் நம் உயிரணுவின் மூலகம் வரைக்கும் தமக்கேற்றபடி மாற்றியமைக்கிறார்கள். பின்பு அகலத் திறந்திருக்கும் நம் கண்முன்னே அவர்கள் எவ்வித பதற்றமுமின்றி சாவகாசமாக நம் உடைமைகளைக் களவெடுக்கிறார்கள். நிலம் நீர் காற்று ஆகாயம் அனைத்தையும் அவர்களுக்கு கைமாற்றித் தரும் முறியில் நாம் முழு சுவாதீனத்துடன் கைச்சாத்திடுகிறோம். ஓய்ந்த வேளைகளில் இந்த தேசத்தின் மீதான நமது பற்றினை இன்னும் சற்றுநேரத்தில் பக்தியாக உருமாற்றுவது எப்படியென உபதேசம் செய்கிறோம்.

நிழலுக்கும் திறை செலுத்தும் இவ்வாழ்வு குறித்த புகார்கள்  எதுவுமின்றி அன்றாடங்களைக் கழிக்கிற எனது நண்பர்களில் சிலர், நான் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதுபோல இந்தச் சமூகம் அப்படியொன்றும் கொடுங்குற்றமானதல்ல என்று எனக்கு ஓயாமல் அறிவுரைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் வந்துகொண்டிருக்கும் செய்திகளோ உங்கள் கூற்றை பொய்ப்பிக்கின்றனவே என்று நான் கேட்டால், எந்தவொரு சமூகத்திலும் எல்லாக் காலத்திலும் நிகழக்கூடிய குற்றங்களே இங்கும் நிகழ்வதாக சமாதானப்படுத்தும் அவர்கள் அவையெல்லாம் ஏதோ அனுமதிக்கப்பட்டவை என்பது போன்ற தோற்றத்தை உருவாக்க முயற்சிக்கிறார்கள். இவ்வளவு பெரிய சமூகத்தில் இந்தளவுக்குகூட குற்றங்கள் நடக்காதா என்று கேட்பதன்  மூலம் அவர்கள் எண்ணிக்கைரீதியிலான ஓர் அளவை நிர்ணயித்துக் கொள்ளலாம் என்கிற ஆசையை சூசகமாக வெளிப்படுத்துகிறார்கள். கொடுங் குற்றங்களுக்கான மறுவிளக்கத்தை வரையறுக்கத் துணிந்திருக்கும் அவர்களிடம் எனது முறையீடெல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்- ஏன் குற்றங்கள் எப்போதும் எம்மீதே நிகழ்த்தப்படுகின்றன?

வியாபாரக்கருவியான தராசு நீதிபரிபாலனத்தின் இலச்சினையாகவும் இருப்பது தற்செயலானதல்ல. வலுத்ததின் பக்கம் சாய்வதற்கு நீதிதேவதையின் கண்கள் கட்டப்பட்டிருப்பது ஒருபோதும் தடையாய் இருந்ததில்லை. ஆகவே நீதியின் நம்பகம் தராசில் இல்லை, அது தராசைப் பிடித்திருப்பவர்களின் மனதில் இருக்கிறது. ஒருபால் கோடாமையற்று ஓரவஞ்சனைகளால் அழுகிக் கொண்டிருக்கும் அந்த மனதை அம்பலப்படுத்த இப்போதும் கவிதைகளே எனக்கு உயிர்த்துணை.

25.05.2016








கருத்துகள்

இந்த வலைப்பதிவில் உள்ள பிரபலமான இடுகைகள்

சாஸ்திரம் சடங்கு சம்பிரதாயம் - ஆதவன் தீட்சண்யா

‘‘....ஒரு இந்துவின் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் மதம் கட்டுப்படுத்துகிறது. வாழ்வில் அவன் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டுமென்றும், செத்த பின்பு அவனது உடல் எவ்வாற கழித்துக் கட்டப்பட வேண்டுமென்றும் அவனுக்கு ஆணையிடுகிறது. சிற்றின்ப வேட்கையில் அவன் எப்படி எப்பொழுது ஈடுபட வேண்டுமென்பதையும் அது அவனுக்குக் கூறுகிறது. ஒரு குழந்தை பிறந்தவுடன் என்னென்ன சடங்குகள் செய்ய வேண்டும், குழந்தைக்கு எப்படிப் பெயரிட வேண்டும், அதன் தலையிலுள்ள முடியை எவ்வாறு சுத்திகரிக்க வேண்டும், அதற்கு முதல் ஆகாரம் எப்படிக் கொடுக்க வேண்டும் என்பனவற்றை மதம் அவனுக்கு எடுத்துரைக்கிறது. அவன் எந்தத்தொழிலில் ஈடுபட வேண்டும், எந்தப்பெண்ணை திருமணம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்பதையும் அது கூறுகிறது. யாருடன் உணவருந்துவது, என்ன உணவை உட்கொள்வது, எந்தெந்த காய்கள் அனுமதிக்கப்பட்டவை, எவை தவிர்க்கப்பட வேண்டியவை என்பதையும் ஒரு நாளை அவன் எவ்வாறு கழிக்க வேண்டும், எத்தனை முறை உணவருந்துவது, எத்தனை முறை தொழுவது என்பதையும் அவனுக்கு உரைக்கிறது. மதம் தழுவாத அல்லது அதனால் ஆணையிடப்படாத எந்தவொரு செயலும் இந்துவின் வாழ்வில் கிடையாது....’’ அண்ணல் அம்பேத்கரின் இவ்வ…

ஜெயமோகன், உங்களைப் போன்றவர்கள் என் பிணத்தைக்கூடப் பார்க்கக்கூடாது- விடியல் சிவா

ஜெயமோகன்,
தோழர்கள் எஸ்.வி.ராஜதுரை, வ.கீதா ஆகியோரால் எழுதப்பட்டதும்  விடியல் பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டதுமான ‘பெரியார்:சுயமரியாதை' நூல் -முன்விலைத் திட்டத்தின் மூலம் விற்பனை செய்யப்பட்ட நூல், அன்னிய   நிதி உதவியைக் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டது என்று நீங்கள் உங்கள் வலைத்தளத்தில் எழுதிய அபாண்டமான பொய்க்கு வருத்தம் தெரிவித்திருக்கிறீர்கள். ஆனால்  “நான் சொன்ன கருத்து நூலாசிரியர்களைப் பற்றியது மட்டுமே தவிர பதிப்பகம் பற்றியது அல்ல” என்று கூறியுள்ளீர்கள். எனது நேர்மையை நீங்கள் சந்தேகிக்கவில்லை என்பதையும் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். மிக்க மகிழ்ச்சி.
“பெரியார்;சுயமரியாதை சமதர்மம்' பற்றிய அந்தக்கருத்து ஒரு பிழையான நினைவில் இருந்து எழுதப்பட்டது” என்று கூறுகிறீர்கள். உங்களது 'பிழையான நினவு'க்கு ஆயுள் எவ்வளவு என்று அறிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். ஏனெனில் இந்தக் கருத்தை கடந்த ஒருவார காலமாக தோழர் எஸ்.வி.ராஜதுரைக்கும் உங்களுக்கும் நடந்து வரும் விவாதங்களூடாக மட்டும்  நீங்கள் வைக்கவில்லை என்பதையும் நீண்டகாலமாகவே இந்தக் கருத்தைச் சொல்லி வருகிறீர்கள் என்பதையும் நீங்களே ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறீர்கள…

வேளைக்கொரு வானூர்தியில் பிரதமர் பறந்துகொண்டிருக்க, சாமானியர்களுக்கோ அமரர் ஊர்தி கூட இல்லை - ஆதவன் தீட்சண்யா