வெள்ளி, மே 6

புதிய வரைபடம் - ஆதவன் தீட்சண்யா



நிபந்தனையற்று வெம்மையீந்தும் சூரியன்

149600000 கிலோமீட்டர்களுக்கு அப்பாலிருக்கிறது

அந்த நிலாவும்

அப்படியொன்றும் கிட்டத்தில் இல்லாதபோதும்

தூரம் சலியாது சுடர்கிறது ஒளியை

ஊசிபுகா இடத்திற்கும்

உருவிலியாய் வந்தடையும் காற்று

உயிரேற்றி இயக்குகிறது நம்முடலை

அருகருகே தோளுரசி வாழ்ந்திடும் மனிதர்களே

நாம் நமக்குள் எதை கொடுத்துக்கொண்டோம்?


ஒரே அளவினதான கர்ப்பப்பையிலிருந்து

வெறுங்கையுடன் நாம் வந்து விழும் இப்பூமி

நமக்குள் சமதையாய் பங்கிடப்படாததாயுள்ளது

பூமி போதாதென

வேற்று கிரகங்களையும் ஆக்கிரமிப்பவர்களால்   

நிற்க இடமற்று

நிழலையும் அகதியாக்க நேர்ந்தவர்கள்   

மீண்டும் குகைக்கா திரும்பமுடியும்?

இடம்பெயர்வதே வாழ்வென்றானவர்கள்    

இடமே பெயர்ந்து

தம்மிடம் வருமென்று இனியுமா காத்திருப்பார்கள்?

 

மயானமும் மறுக்கப்பட்டவர்கள்

நாய்நரிகள் தின்ன நடுத்தெருவில் வீசப்படும் முன்

வழிந்தோடும் தமது ரத்தம்தொட்டு

பூமியின் புதிய வரைபடத்தினைத் தயாரிக்கிறார்கள்

புல்டோசர்களை நசுக்கியெழும் அந்த புதிய பூமி

யாவருக்கும்

வாழ்விடமாய் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டிருக்கும்.


நன்றி: தீக்கதிர் நாளிதழ், 06.05.2022

PC: "This Is Where I Live" international homeless artists show

புதன், மே 4

இந்துத்துவத்திற்கு எதிரான போரில் கட்சியே முன்னணிப்படை - ஆதவன் தீட்சண்யா


மாணவப்பருவந்தொட்டே மார்க்சிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்து செயல்பட்டு வந்திருந்தாலும் இந்த நாற்பதாண்டு கால கட்சி வாழ்க்கையில் கட்சியின் மாநாடொன்றில் பிரதிநிதியாக பங்கேற்றது கண்ணூரில் 2022 ஏப்ரல் 6-10 வரை நடைபெற்ற 23ஆவது அகில இந்திய மாநாட்டில்தான். திருவனந்தபுரம் (1989), சென்னை (1992), கோவை (2008) அகில இந்திய மாநாடுகளின் நிறைவுநாள் பேரணியிலும் பொதுக்கூட்டத்திலும் ஒசூரிலிருந்து தோழர்களுடன் வந்து பங்கெடுத்துப் போயிருந்தாலும் ஒரு பிரதிநிதியாக பங்கெடுத்தது உத்வேகமூட்டும் அனுபவமே.

ஏப்ரல் ஆறாம் நாள் அதிகாலை 5 மணிக்கு கண்ணூர் ரயில்நிலையத்தில்  இறங்கிய எங்களை வாழ்த்தி முழக்கமிட்டு வரவேற்றது தொடங்கி மாநாட்டிற்கு மறுநாள் எங்களை ரயிலேற்றி அனுப்பிவைக்கும் வரை அக்கறையும் தோழமையும் உதவும் மனப்பாங்கும் கடமையுணர்வும் நிறைந்த கேரள செந்தொண்டர்களால் சூழப்பட்டிருந்தோம். செந்தொண்டர்கள் மட்டுமல்ல, மாநாட்டரங்கினைக் காண்பதற்காக ஆயிரக்கணக்கில் எந்நேரமும் திரண்டிருந்த பொதுமக்களும் தோழர்களும் கூட பிரதிநிதிகளை அவ்வளவு மரியாதையாக நடத்தினார்கள். கட்டுக்கடங்காத அந்தக்கூட்டம் “டெலிகேட்” என்கிற ஒற்றைச்சொல்லுக்கு மதிப்பளித்து அப்படியே இருவாகாய் பிளந்து கட்டுப்பாட்டுடன் வழிவிட்டு “லால் சலாம், ரெட் சல்யூட்” முழக்கத்துடன் அனுப்பி வைக்கும் பாங்கினை அவ்விடத்தைக் கடக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் உணர்ந்தோம். தங்களது பணியைச் செய்வதற்காக பிரதிநிதிகளை எவ்வித இடையூறுமின்றி அனுப்பிவைத்தாக வேண்டும் என்கிற புரிதலுடன் அவர்கள் தந்த அந்த மரியாதை சற்றே கூச்சத்தை உண்டுபண்ணியது.  

வரவேற்பு, தங்குமிடம், உணவு, போக்குவரத்து, மருத்துவம், பாதுகாப்பு என ஒவ்வொன்றிலும் திட்டமிட்டபடி குறித்த நேரத்தில் பிசகின்றி நடக்கும்படியான, நுட்பமான முன்தயாரிப்பு. மாநாட்டு அரங்கம் முழுவதும் பெண் தொண்டர்களின் பொறுப்பில் விடப்பட்டிருந்தது. இவர்களில் அநேகரும் பள்ளிப்பருவத்தினர். தங்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட பகுதியில் உள்ள பிரதிநிதிகளை தோழமை கனிந்த முகத்துடன் உபசரித்ததிலும், மாநாட்டு தலைமைக்குழு விவாதத்திற்கென அவ்வப்போது தரும் அறிக்கைகள், தீர்மானங்கள், திருத்தங்கள் ஆகியவற்றை உடனுக்குடன் கொண்டு சேர்த்த வேகத்தினாலும் பிரதிநிதிகளின் அன்பிற்குரியவர்களாகிப் போனார்கள். மாணவப்பருவத்திலேயே மிகப்பெரும் அரசியல்பணிகளில் ஈடுபடத் தயாராகிவிட்ட அந்த இளம்தோழர்களுடன் தான் பிரதிநிதிகள் அதிகப்படியாக புகைப்படம் எடுத்துக் கொன்டார்கள்.

***

கடந்த மாநாட்டிற்குப் பிறகான கட்சியின நிலைப்பாடுகளையும் செயல்பாடுகளையும் பரிசீலிக்கவும் அடுத்த மாநாடுவரைக்குமான உடனடி மற்றும் தொலைநோக்கு இலக்கினை நிர்ணயிக்கவும் நாடு முழுவதுமுள்ள 985757 உறுப்பினர்களின் சார்பாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 729 பிரதிநிதிகளும் 78 பார்வையாளர்களும் கூடிய மாநாடு இது. இந்த ஐந்துநாட்களும் எங்களின் பெரும்பகுதியான நேரமும் கவனமும் 2022 ஜனவரியில் கட்சியின் மத்திய குழுவில் நிறைவேற்றப்பட்ட அரசியல் தீர்மானத்தின் வரைவறிக்கை, 2022 மார்ச்சில் மத்திய குழுவில் நிறைவேற்றப்பட்ட அரசியல் மற்றும் அமைப்பறிக்கை ஆகியவற்றின் மீதான விவாதத்திற்குத்தான் ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.

மார்க்சீய லெனினிய அடிப்படையில் வெகுமக்களுடன் வலுவான பிணைப்பினைக் கொண்ட ஒரு புரட்சிகரகட்சியாக  வலுப்படுத்திக் கொள்வது, இளைஞர்களையும் பெண்களையும் கட்சிக்குள் திரட்ட தனிக்கவனம் கொள்வது, சாதி மற்றும் பாலினம் சார்ந்த பாகுபாடுகளுக்கும் ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் எதிரான போராட்டங்களை  கட்டாயம் நடத்துவது - இப்போராட்டங்களை பொருளாதார ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டங்களுடன் இணைப்பது, அன்னிய வர்க்கக் கருத்துக்களுக்கு எதிரான கருத்தியல் போராட்டத்தை உறுதியுடன் மேற்கொள்வது, கல்கத்தா சிறப்பு மாநாட்டின் வழிகாட்டுதல்படி கட்சி உறுப்பினர்களின் தரத்தை உயர்த்துவது, இடது மற்றும் ஜனநாயகச் சக்திகளை அணிதிரட்டுவது, இந்துத்வாவை முறியடிப்பது - என நாட்டின் சமூக அரசியல் பொருளாதார பண்பாட்டுத்தளங்களில் கட்சியின் செயல்பாட்டையும் செல்வாக்கையும் விரிவுபடுத்துவதற்கான கள அனுபவங்களையும் கருத்தியல் தெளிவினையும் கொண்டதாக இருந்தது இவ்விவாதம்.

கட்சி உறுப்பினர்களின் வர்க்க மற்றும் சமூகப்பின்புலச் சேர்மானம் கட்சியின் எல்லா மட்டங்களிலும் உள்ள  தலைமைக்குழுக்களில் பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்று கல்கத்தா சிறப்புமாநாட்டின் வழிகாட்டுதலை கடந்த மாநாட்டில் செயல்படுத்த முடியவில்லை என்று சுயவிமர்சனமாக ஒப்புக்கொண்டுள்ள இந்த மாநாட்டின் அமைப்பறிக்கை இந்த விடுபடலை நேர்செய்யும் வழிகாட்டுதலை முன்வைத்துள்ளது. கட்சியின் உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தொழிலாளிகள், ஏழை விவசாயிகள் மற்றும் விவசாயத் தொழிலாளர்கள், சமூகப் புறக்கணிப்புக்கு ஆளானவர்களாக இருக்கும் நிலையில் இவர்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ற விகிதத்தில் தலைமைப்பொறுப்புகளில் இவர்களின் பிரதிநிதித்துவம் உறுதிசெய்யப்பட வேண்டும் என்கிற முன்மொழிவினை மாநாடு ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. புதிய மத்திய குழுவுக்கும் அரசியல் தலைமைக்குழுவுக்குமான முன்மொழிவில் இந்த வழிகாட்டுதல் உள்ளுறையாக இருப்பதைக் காணமுடியும். அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டே வந்த பொதுச்செயலாளர் சீதாராம் யெச்சூரி அந்தவரிசையில் தோழர் ராமச்சந்திர டோம் பெயரை அறிவித்துவிட்டு “மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் வரலாற்றில் ஒரு தலித் அரசியல் தலைமைக்குழுவில் இடம்பெறுவது இதுவே முதல்முறை...” என்கிற தனிக்குறிப்பைச் சொன்னதற்கான பின்புலம் இதுதான். இந்தப் பின்புலத்தை அறியாமலும் கட்சியின் ஆவணங்களையும் முடிவுகளையும் உள்வாங்காமலும் வெளியே குதிக்கிற தூயவர்க்கவாதிகளும் வறட்டிழுப்பர்களும் பொதுச்செயலாளரை “கரெக்ட் செய்து லைனுக்கு இழுத்துவந்து நிறுத்த” மல்லுக்கட்டினார்கள் என்பது நகைப்புக்குரிய தனிக்கதை.

1964ஆம் ஆண்டு கட்சி தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து முன்னெப்போதும் எதிர்கொள்ளாத பல கடும் சவால்களை கட்சி இப்போது  எதிர்கொள்கிறது. கட்சியின் வலுவான தளங்களாகவும் ஆட்சிப்பொறுப்பிலும் இருந்தவற்றில் மேற்குவங்கத்தையும் திரிபுராவையும் இக்காலத்தில் இழந்து கேரளத்தை மட்டுமே தக்கவைத்துக் கொள்ள முடிந்திருக்கிறது. தொடர்ந்து ஏறுமுகமாக இருந்துவந்த உறுப்பினர் எண்ணிக்கையானது கடந்த மாநாட்டிற்குப் பிறகு தீரமிக்கப் போராட்டங்கள் பலமுனைகளில் நடந்திருந்தபோதும் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையில் 3.86 சதவீதம் தற்போது குறைந்திருக்கிறது. அமைப்பு ரீதியான இந்த பலவீனங்களை செயல்பாடுகளின் வழியே களைவதற்கு இம்மாநாடு வழிகாட்டியுள்ளது.

வரலாற்றின் கொடுங்கோலாட்சிகள் அனைத்தும் கையாண்டதை விடவும் கொடிய  ஒடுக்குமுறைகளை இந்திய மக்கள் மீது ஏவி, இந்திய குடியரசை ஓர் இந்துத்துவ நாடாக சீரழித்திட பாஜக-ஆர்எஸ்எஸ் மேற்கொண்டிருக்கும் இழிமுயற்சிகளை முறியடிக்க கட்சி தன்னாலான அனைத்துவழிகளிலும் போராடும் என்கிற உறுதியை மாநாடு வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

 ***  

மாநாடு முடிந்து மறுநாள்- 11.04.2022. கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் தியாக வரலாற்றிற்கு என்றென்றும் அனலேற்றும் கய்யூர் தியாகிகளுக்கு வீரவணக்கம் செலுத்திட கய்யூர் சென்றோம். கண்ணூரிலிருந்து காசர்கோடு செல்லும் அவ்வழி நெடுகிலும் தென்படும் எந்தவொரு ஊரும் செங்கொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு மாநாட்டுச்செய்தி அவ்வூர் மக்களுக்கும் அவ்வழியே கடப்பவர்களுக்கும் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஒரு ஊரின் அலங்காரம் போல் மறுஊரில் இல்லை. அந்தளவுக்கு கலையம்சத்திலும் அரசியல் வெளிப்பாட்டிலும் ஒன்றையொன்று மிஞ்சும் விதமான அலங்காரம். ஒருமுகப்படுத்துவது அல்லது மையப்படுத்தவது என்றில்லாமல் உள்ளூர் தோழர்கள் தமது கட்சியின் மாநாட்டுச் செய்தியை எப்படியெல்லாம் மக்களுக்கு கொண்டு சேர்க்க வேண்டுமென்று கற்பனை செய்திருந்தார்களோ அப்படியெல்லாம் வெளிப்படுத்தியிருந்தார்கள். அவர்களது படைப்பூக்கம் கட்டுத்தளையின்ற சுதந்திரமாக வெளிப்பட்டதன் காரணமான அந்த நெடுஞ்சாலையின் இருமருங்கும் நீண்டதோர் ஓவியத்திரைச்சீலை போல, சிற்பக்கூடம் போல காட்சியளித்தது.  மாநிலத்தில் உள்ள 36649 கட்சிக்கிளைகளும் இத்தகைய பணிகளை மேற்கொண்டிருப்பதை பயணத்தினூடாக அறிந்துகொள்ள முடிந்தது. கட்சிக்கிளையின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் தன் பகுதியிலுள்ள 10வீடுகளின் நலன்களில் கவனம் செலுத்தும் பொறுப்பினை ஏற்றுக் கொண்டுள்ள கேரளத்தில், அகில இந்திய மாநாடானது மக்களின் திருவிழாவாக மாறிவிட்டிருந்தது.

திரும்பும் வழியில் கட்சியின் கண்ணூர் மாவட்டக்குழு அலுவலகத்திற்குச் சென்றோம். தென்னை, மா, பலா மரங்கள் அடர்ந்த ஒரு வளாகத்திற்குள் இருந்த அந்த அலுவலகத்தின் முகப்பினை கண்ணூர் மாவட்டத் தியாகிகளின் பெயர்களைத் தாங்கிய பலகைகள் அலங்கரிக்கின்றன. ஆண்டுவாரியாக தொகுக்கப்பட்டு வரும் அப்பட்டியலில் இதுவரைக்குள்ளாகவே இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட தியாகிகள் இடம்பெறுமளவுக்கு அங்கு  களப்போராட்டங்கள் நடந்துவருகின்றன.

 ***

கேரளச் சமூகத்தைப் பீடித்திருந்த பிற்போக்கு நிலைகளிலிருந்து மக்களை விடுவிக்கப் போராடிய ஆளுமைகளையும் அமைப்புகளையும் போராட்டங்களையும் மரபுகளையும் தனது முன்னோடியாக கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம் அங்கு ஏற்று தனதாக்கிக் கொண்டிருப்பதைத் தான் வரலாற்றுக் கண்காட்சியும் விளம்பரப்பதாகைகளும் நமக்குத் தெரிவிக்கின்றன. அதனால்தான் நாராயணகுருவும் அய்யங்காளியும் மாப்ளா முஸ்லிம்களின் தலைவர்களும் தோள்சீலைப் போராட்டத்தின் தலைவிகளும் கண்காட்சியில் இடம்பெற்றிருக்கிறார்கள். கண்காட்சியில் இடம் பெற்றிருந்தன கேரளத்தின் நாட்டார் தெய்வங்களின் சிற்பங்களில் ஒன்றைக்காட்டி “யார் பசியோடு இருந்தாலும் வேட்டையாடி பசியைப் போக்கும் அரும்பணியைச் செய்துவந்த இவரை நாம் ஏன் சாமி என்று அந்தப்பக்கம் தள்ளிவிட வேண்டும்? நிச்சயமாக இவர் அந்தக் காலத்தின் கம்யூனிஸ்ட், நம்மவர் தானே” என்று உள்ளூர் தோழர் ஒருவர் சொன்ன விளக்கம் பல புதிய கேள்விகளையும் பழங்கேள்விகள் பலவற்றுக்கான பதிலாகவும் இருந்தது. “இந்தச் சமூகம் எங்களுடையது, இதை நாங்கள் விரும்பும் வண்ணம் மாற்றியமைக்க உரிமையுள்ளவர்கள்” என்று உரிமை கோருகிற எந்தவொரு கேரளீயரும் கம்யூனிஸ்டாக இருக்கிறார் அல்லது கம்யூனிஸ்ட் கேரளீயராகவும் இருக்கிறார்; இது கம்யூனிஸ்ட்கள் சர்வதேசவாதிகள் என்பதற்கு எவ்வகையிலும் முரணானதில்லை என்பதும் மாநாட்டிற்குப் போய்வந்ததில் நான் பெற்றுக்கொண்ட முக்கியச்செய்திகளில் ஒன்று.      

நன்றி: செம்மலர், மே 2022

  

திங்கள், மார்ச் 14

ஆடைக்கட்டுப்பாட்டாளர் வருகிறார் - ஆதவன் தீட்சண்யா

போனி டெய்லும் பொடக்கழுத்தும் 

பெண்ணின் தோற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலமாகத்தான் ஒரு சமூகத்தின் ஒழுக்கத்தைக் காக்கமுடியும் என்கிற கற்பிதத்தைப் பரப்பும்  பழமைவாதிகள் உலகெங்கும் நகைக்கத் தக்க கருத்துகளை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். துப்பட்டா போடுங்க தோழி என்பது மாதிரியான அட்வைஸ் கோஷ்டிகள் ஜப்பானிலும் இருக்கிறார்கள்.  அங்கு இப்போது வந்துள்ள  குதர்க்கமான ஒரு தடையறிவிப்பு: குதிரைவால் சடை ( போனி டெய்ல்) போடுவதால் வெளித்தெரியும் மாணவிகளின் புறங்கழுத்துப் பகுதி மாணவர்களின் கவனத்தைச் சிதறடித்து பாலிச்சையைத் தூண்டி விடுகிறதாம். இதனால் மாணவிகளுக்கு ஏற்படவிருக்கும் ஆபத்தைத் தடுக்கும்பொருட்டு, மாணவிகள் இனி குதிரைவால் சடையுடன் கல்வி வளாகத்திற்கு வரக்கூடாது என அந்நாட்டு அரசு தடைவிதித்துள்ளது. பெண்களை எப்படி பார்க்கவேண்டும் என்று ஆண்களைப் பயிற்றுவிக்கிற ஏற்பாடு அங்கும் இல்லை போல. 

சென்னை நுங்கம்பாக்கம் சாஸ்திரி பவனில் தேசிய மகளிர் தினத்தை முன்னிட்டு கல்லூரி மாணவர்களுக்கான ஒரு நாள் ஊடக பயிற்சி முகாமை 11.03.2022 அன்று புதுச்சேரி துணை நிலை ஆளுநர் தமிழிசை செளந்தரராஜன் துவக்கிவைத்து உரையாற்றியிருக்கிறார். அவர் தனது பேச்சில் “…நாகரீக உடைகள் உடுத்துவதில் கவனம் வேண்டும். மற்றவர்களுக்கு முகம் சுளிக்கும் வகையில் உடை அணியக்கூடாது. உடையில் கட்டுப்பாடு என்பது இருக்க வேண்டும். நமக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது என்று செய்வதற்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது என்பதுபோல், மற்றவர்களுக்கும் அதே சுதந்திரம் உள்ளது என்பதை உணரவேண்டும்… நன்றாக படிக்க வேண்டும், சாதனை செய்வேன், மேலும் வளர்ச்சி அடைவேன் என்பதுதான் உரிமையே தவிர, என் இஷ்டத்திற்கு உடை உடுத்துவேன் என்பது பெண் உரிமை இல்லை…” என்றெல்லாம் அறிவுரையை வாரி இறைத்துள்ளார். 

ஹிஜாப் தடைக்கு எதிராக வலுவடைந்த கருத்துகளால் எரிச்சலுற்று அதற்கு மறைமுகமாக பதில் சொல்வதாக நினைத்துக்கொண்டு  பேசக் கிளம்பி மனதிற்குள்ளிருக்கும் மநுவியாதி இப்படி வெளியே தெரிந்துவிட்டதா? எந்நிலையிலும் யாதொரு விசயத்திலும் மனிதர்களுக்குள் சமத்துவத்தை ஏற்காத மநுஸ்மிருதியை உயர்த்திப் பிடிக்கும் இந்துத்துவக் கருத்தியலின் அடிமையாய் இவ்வளவு காலமும் இருந்து அதற்கு வெகுமானமாக ஆளுநர் பதவியைப் பெற்றுள்ள தமிழிசை இவ்வாறு பேசாமல் போனால்தான் நாம் ஆச்சர்யப்பட வேண்டும்.  பெண் கல்விக்காகவும் பொதுவாழ்வில் பெண்கள் பங்கெடுப்பதற்காகவும், பாலினச் சமத்துவத்திற்காகவும் பெரியாரிய, அம்பேத்கரிய, மார்க்சிய இயக்கங்களது தொடர் போராட்டங்களின் பலனை அனுபவித்துக் கொண்டே அதற்கு நேரெதிர் கருத்தியலைத் தாங்குகிறார் தமிழிசை.   

மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் பெண்களின் நலன்களைக் குறித்த அக்கறையில் இருந்து சொல்லப்பட்டதாக தோன்றும் தமிழிசையின் இக்கருத்துகளில் அப்பட்டமான பிற்போக்குவாதமே பொதிந்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்டவர்களையே குற்றவாளிகளாக்கி தீர்ப்பெழுதும் கபடம். பெண்களுக்கு ஏற்படும் பிரச்னைகள், தொந்தரவுகள், சீண்டல்கள் எல்லாவற்றுக்கும் அவர்களையே பொறுப்பாக்குவதுமாகும். பெண்களின் உடைகளை கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்துவிட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடும் என்கிற இந்த வாதம், பெண்களிடம் அத்துமீறி நடக்கும் ஆண்களை அவர்களது குற்றங்களிலிருந்து விடுவிப்பதுடன் முடிந்துவிடுவதில்லை. அதற்கும் மேலோடிச் சென்று அழகு, அருவறுப்பு, அழகு, கண்ணியம், ஆபாசம் போன்ற அருவமானவற்றுக்குள் இங்குள்ள மத, சாதியக் கண்ணோட்டதை ஏற்றி அதன்படி பெண்ணுக்குள்ள இடத்தை மறுவுறுதி செய்வதற்கும் முனைகிறது. 

நாகரீக உடைகள் பற்றி பெண்கள் கவனமாய் இருக்கவேண்டும் என்று ஒவ்வாமையை வெளிப்படுத்தும் தமிழிசை, அவர் பெரிதும் உயர்த்திப் பிடிக்கும் இந்துப் பண்பாடு, பெண்களுக்கு எவ்வகையான ஆடையை கண்ணியமெனக் கருதி வழங்கிவந்திருக்கிறது என்கிற வரலாற்றை சற்றே திரும்பிப் பார்ப்போமா? 

வாழ்வின் எல்லா நிலைகளிலும் தலையிட்ட வர்ண ஆதிக்கம்  ஆடை விசயத்திலும் குரூரமான பாகுபாட்டை நிலைநாட்டியது. சூத்திர மற்றும் அவர்ண ஆண்கள் முழங்காலுக்குக் கீழே வேட்டி கட்டக்கூடாது, தோளிலே துண்டு போட்டுக்கொள்ளக்கூடாது, தலைப்பாகை அணியக் கூடாது, புத்தாடை அணியாமல் பிணத்தின் மீது போர்த்திய கந்தைகளையே உடுத்தவேண்டும், பஞ்சக்கச்சத்தை தார்ப்பாய்ச்சி கட்டக் கூடாது என்பதாக  நீள்கிறது  இக்கட்டுப்பாடுகள். செருப்பணியக்கூடாது என்கிற தடையை, ஒருவேளை கழற்றியடித்துவிடுவார்களோ என்கிற அச்சத்தினால் விதித்திருக்கலாம். ஆனால் ஆடை விசயத்தில் எதற்கு இத்தனை கட்டுப்பாடுகள்? ஆண்களையே இந்தப்பாடு படுத்திய வர்ண விதிகள், வர்ணம் சாதிகளாய் சிதைந்த காலத்திலும் பெண்களை என்ன பாடு பாடுத்தியிருக்கும் என்பதை “தோள்சீலைப் போராட்டம்” நமக்கு உணர்த்துகிறது. 

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் ஆதிக்கச்சாதியினராகிய நம்பூதிரிகளும் நாயர்களும் சாதியடுக்கில் தமக்குக் கீழிருந்த சாதிகளின் பெண்கள் இடுப்புக்கு மேல் உடுத்த தடைவிதித்திருந்தனர். இந்நிலையில் கிருத்தவத்திற்கு மதம் மாறிய நாடார் பெண்கள், தங்களுக்கும் நம்பூதி நாயர், வெள்ளாளப் பெண்களைப் போல மேலாடை (தமிழிசையின் பார்வையில் இது நாகரீக உடை) உடுத்தும் உரிமையைக் கோரியுள்ளனர். இதன் தொடர்ச்சியில் கிருத்துவராக மதம் மாறிய நாடார் பெண்கள் மேலாடை அணியலாம் என்று அங்கு கர்னல் மன்றோ 1812ஆம் ஆண்டு ஓர் உத்தரவை பிறப்பித்திருக்கிறார். ஆனால் இந்த உத்தரவை ஏற்க மறுத்து ஆதிக்கச்சாதியின் ஆண்களும் பெண்களும் நடத்திய கடும் தாக்குதல்களாலும் அவமதிப்புகளாலும் கொந்தளிப்புக்குள்ளான அடிநிலைச் சாதிப் பெண்கள் 1822ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய போராட்டம் 1859 ஜூலை 26ஆம் நாள் தன் இலக்கை எட்டியது. இந்தப் போராட்ட வரலாற்றைத்தான் தமிழிசை தாங்கிப்பிடிக்கும் ஒன்றிய அரசு பாடத்திட்டத்திலிருந்து நீக்கிவிட்டிருக்கிறது. 

மாராப்பு இல்லாமல் தம்மைப் பார்க்கும் ஆதிக்கச்சாதியினரின் வக்கிரத்தை அடிநிலைச் சாதிப்பெண்கள் 19ஆம் நூற்றாண்டிலேயே அடித்துநொறுக்கிநவீன ஆடைஅணியத் தொடங்கிவிட்டனர். ஆனால் ஆதிக்கச்சாதிகளில் ஒன்றான நாயர் சாதியின் பெண்கள் கோவிற்சடங்குகளில் மேலாடை இன்றி பங்கேற்கும் அவலம் 20ஆம் நூற்றாண்டின் நடுக்காலம் வரை தொடர்ந்தது. நாயர் பெண்கள், கேரளத்தின் திருச்சூர் அருகேயுள்ள வேலூர் மணிமலர்க்காவு தேவி கோவிலின் திருவிழாவில் விளக்கும் மலர்களும் தாங்கியதாலம்ஏந்திவந்து புரோகிதர்களாகிய நம்பூதிரிகள் முன்பு சடங்குகள் செய்து முடித்துத் திரும்பும்வரை மேலாடை அணியக்கூடாது.

நாயர் பெண்கள் மீதான இந்த 'அனாச்சாரத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து மேலாடை அணிவதற்கான உரிமையை அவர்களுக்கு பெற்றுத்தந்தவர்கள் நாயரல்லாத-அடிநிலைச்சாதிப் பெண்களே. ஒடுக்கப்பட்ட ஈழவச்சாதியில் பிறந்தவரும் கம்யூனிஸ்டுமான வேலத்து லெஷ்மிக்குட்டி, வெள்ளரோட்டில்  மீனாட்சி (இவரும் பின்னாளில் கம்யூனிஸ்டானார்), போன்றோரின் முன்னெடுப்பில் 1956ஆம் ஆண்டு நாயரல்லாத  பெண்கள் 23 பேர், தெய்வநிந்தனையாவது வெங்காயமாவது என்று ரவிக்கையணிந்து தாலம் ஏந்தி அதுவரை தாங்கள் அனுமதிக்கப்படாத அந்தக் கோவிலுக்குள் நுழைந்தனர்நூற்றாண்டுகளாக தொடர்ந்த அந்த அனாச்சாரம்  ஒழித்துக்கட்டப்பட்டதை  “வேலூர் மாறு மறைக்கல் சமரம்என வரலாறு நினைவில் வைத்திருப்பதை தமிழிசை அறிவாரா? தோள்சீலைப் போராட்டத்தின் இருநூறாவது ஆண்டில், மீண்டும் உடைக்கட்டுப்பாடு பற்றி பேசுவது வரலாற்றுக்கு இழைக்கும் அவமானம்.
 

அரை நிர்வாணமாகவே இருக்கும் அவலத்தை முறியடித்து இந்தியப் பெண்கள் தங்களது உடலமைப்புக்கும் ரசனைக்கும் விருப்பத்திற்கும் ஏற்ற உடைகளை அணிவதற்கான இந்த நெடியப் போராட்டத்திற்கு உறுதுணையாய் இருந்தவர்களின் பட்டியல் மிக நீண்டது. ஆனால் தமிழிசையால் உயர்த்திப் பிடிக்கப்படும் இந்துத்துவவாதிகளின் ஒரு பெயரும் அதிலில்லை. 

‘எனது உடை எனது உரிமை’ என்கிற முழக்கத்தைக் கேட்கமாட்டேன் என தமிழிசை தனது செவிகளையும் மனதையும் அடைத்துவைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவரேகூட இந்த முழக்கம் அடைந்துவரும் வெற்றிக்கு ஒரு சாட்சியம் தான்.     

நன்றி: தீக்கதிர் நாளிதழ், 14.03.2022


வியாழன், மார்ச் 10

நான் உங்களை கம்யூனிஸ்டாக்கினேன் - ஆதவன் தீட்சண்யா

நானொரு பெயரிலி
முகமிலிக்கு பெயரெதற்கு?
என் பாதம் தீண்டா ஓரங்குலமும்
பூமியில் இல்லையாயினும்    
நான் நிலமிலியும் கூட
நெபுலாவிலிருந்து வழிந்த தீக்குழம்பை
முத்தமிட்டுக் குளிரவைத்த
எனது காலம்தான் எது?
 
அமீபாவைப் பிறப்பித்தேன்
அடுத்தூர்ந்த காலம் நெடுக
உயிர்களைப் பெற்றெடுத்து
நிறைக்கிறேன் இவ்வுலகை
 
ஆதிகுகைகளிலிருந்து பரவி
வரலாற்றின் இருள்வெளியெங்கிலும்
கமழ்ந்திருக்கும் மனிதவாசனையை
எங்கல்சுடன் பின்தொடர்ந்த மார்க்ஸ்
ஒவ்வொரு வீட்டின் அடுப்படியிலும்
தாளிப்பு நெடியின் காட்டத்தில்
நான் கரைந்திழப்பதைக் கண்டார்
 
தானியமணிகள் யாவிலும் 
பதிந்திருப்பது உன் ரேகையே; 
கன்றுகாலிகளுக்குத் தீவனம்
காடுகழனிகளுக்குப் பாசனம்
கொன்றிடும் நோய்க்கு மருந்து
கொண்டாட்டத்திற்கு கலைகள்
உன்னிலிருந்து பிறக்காததொன்றும்
உலகத்தில் இல்லையென்றார்
  
கல்லாயுதமேந்தி காய்ப்பேறிய
என் கரங்களைப் பற்றிக்கொண்ட எங்கல்ஸ்  
சொரசொரக்கும் இந்தக் கைகளால் வருடி
கொடிய விலங்குகளையும் பழக்க முடிந்த நீ
ஆண்களை  
ஆண்களாகவே விட்டிருக்கக்கூடாதென்றார்
 
உலைமூட்ட அவகாசமின்றி
ஸ்விக்கியில் தருவித்த உணவுப்பொட்டலத்தை 
பசிக்கேற்ப பகிர்ந்தளித்த என் பாங்கில்   
வேட்டைக்கறியைப் பங்கிட்டளித்த
மூதாயைக் கண்டுகொண்டதாய்
பரவசப்பட்ட அவ்விருவரும் உறுதியாய் சொன்னார்கள்:    
நாங்கள் இனி ஆண்களுமல்ல,
உன்னைப்போலவே
உழைத்து உருவாக்கி
தேவைக்கேற்ப பகிர்ந்தளிக்கும் கம்யூனிஸ்ட்கள்.

நன்றி: செம்மலர், 2022 மார்ச் இதழ்

வியாழன், பிப்ரவரி 3

அதிகாரத்தைப் பற்றிய உண்மைகளைப் பேசுவோம் - ஆதவன் தீட்சண்யா


“அதிகாரத்தை நோக்கி உண்மையைப் பேசு எனக் கூறுவது இப்போது தேய்வழக்காகிப் போனது. அதிகாரத்தைப் பற்றிய உண்மைகளைப் பேசுவதே இங்கு தேவையாக இருக்கிறது” என்கிறார் ஊடகவியலாளர் பி.சாய்நாத். மக்களிடமிருந்து அதிகாரத்தைப் பெற்றுக் கொண்டவர்கள் அவ்வதிகாரத்தை மக்களுக்கு எதிராகவே ஏவும் கொடூரத்தை துணிவுடன் அம்பலப்படுத்துவதற்கான ஓர் அறைகூவல் இது. இந்த அறைகூவலுக்கு ஓர் எளிய செயல்விளக்கமாக அமைந்துவிட்டது 2022 ஜனவரி 15 அன்று ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சியில் வெளியான சிறார் நிகழ்ச்சியொன்று. 

ஜூனியர் சூப்பர் ஸ்டார் சீசன் 4 என்ற அந்நிகழ்ச்சித்தொடரில் பங்கெடுத்த இரண்டு சிறார்கள் இம்சை அரசன் 23ஆம் புலிகேசியையும் அவனது மங்குனி அமைச்சனையும் நினைவூட்டும் விதமான தோற்றத்தில் வந்து தமக்குள் ஓர் உரையாடலை நிகழ்த்துகின்றனர். கருப்புப்பண ஒழிப்பு, பணமதிப்பிழப்பு, ஊதாரித்தனம், பொதுத்துறை நிறுவனங்களை விற்பது என நாட்டின் நலனுக்கு விரோதமாக செயல்படும் மன்னன் அக்கெடுவழியில் மேலும் செல்லும் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துவதும் அதை அமைச்சன் தடுக்க முற்படுவதுமான இந்த உரையாடல் நிகழ்த்தப்படுகையில் அரங்கமே ஆரவாரித்திருக்கிறது. அந்நேரத்துப் பார்வையாளர்களும் கூட அதேயளவுக்கு நகைப்புடன் ரசித்துவிட்டு அடுத்தச் சேனலுக்கு ரிமோட்டை அழுத்தி கடந்துப் போயிருப்பார்கள். ஆனால் அப்படி நிகழாவண்ணம் தடுத்து இந்நிகழ்வை ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்து பெரும் பேசுபொருளாக்கிய பெருமை தமிழக பாஜக தலைவர் அண்ணாமலையையே சாரும். 

போலிஸ்துறையில் இருக்கும்போது அரசியல்வேலையும் இப்போது அரசியல்களத்தில் போலிஸ் வேலையும் செய்துவருகிற மேற்படி அண்ணாமலை, இந்த நிகழ்ச்சி பிரதமரின் மாண்பை குலைப்பதாக இருக்கிறதென்றும் அதற்காக இந்நிகழ்வில் தொடர்புடைய அனைவரும் நிபந்தனையற்ற மன்னிப்பு கேட்கவேண்டும் என்று கதற ஆரம்பித்தார். அதன் பிறகுதான் “அடடா அப்பேர்ப்பட்ட அரிய நிகழ்ச்சியை எப்படி தவறவிட்டோம் என்ற அங்கலாய்ப்புடன் தமிழ்ச் சமூகம் விழுந்தடித்துப் பார்த்து பரவலாக்கியது. நமது பன்மொழிப்பாவலர்கள் அவசரடியாக பல்வேறு மொழிகளுக்கும் மொழிமாற்றி கொண்டாட்டத்தை உலகளாவியதாக்கி விட்டார்கள். குடிமக்கள் எவ்வாறு வாழ்கிறார்கள் என்பதுதானே ஒரு பிரதமருக்கு மாண்பு. ஆனால் அறியாப்பிள்ளைகளின் ஐந்துநிமிட நிகழ்ச்சியினாலேயே பிரதமரின் மாண்புக்கு பங்கம் நேர்ந்துவிடும் என்றால் அது என்ன மாண்பு என்றெல்லாம் கேள்விகள் சுழன்றன. அதன் பிறகும் அடங்காத அண்ணாமலையும் அவரது கூட்டாளிகளும் இந்நிகழ்வு குறித்து ஜீ தமிழ் தொலைக்காட்சியிடம் விளக்கம் கேட்கும்படி ஒன்றிய தகவல் ஒளிபரப்புத்துறை அமைச்சகத்திடம் புகார் செய்தார்கள். அந்த அமைச்சகமோ பாரதிய ஜனதாவின் தகவல் ஒளிபரப்புத்துறையாக தரமிறங்கி அந்தப் புகாரின் தூண்டுதலில் ஜீ தொலைக்காட்சியிடம் விளக்கம் கேட்டு கடிதம் அனுப்பியுள்ளது. 

இந்தப் புகார் மற்றும் விளக்கம் கோரும் கடிதத்தின் சாரமும் தொனியும் அப்பட்டமான ஜனநாயகவிரோதமானவை. நிகழ்த்துனர்களாகிய சிறார்கள் மோடியின் பெயரையோ அல்லது இந்தியாவையோ நேரடியாக எங்கும் குறிப்பிடவில்லை; அப்படியே நேரடியாக குறிப்பிட்டுச் சொல்லியிருந்தாலும் அது நாட்டுநடப்பு பற்றிய விமர்சனம்தானேயன்றி அதில் அவதூறு ஏதுமில்லை. பெண் ஊடகவியலாளர்கள், சமூகச் செயற்பாட்டாளர்கள், ஆய்வாளர்கள் மீது அவதூறு செய்வதற்கு உரிமை கோரும் அண்ணாமலைகள், அரசினை விமர்சிப்பதற்கு குடிமக்களுக்குள்ள உரிமையினை மறுக்க முனைவதற்கு எதிராக ஊடகங்களிலும் ஊடகங்களுக்கு வெளியேயும் விவாதம் சூடுபிடித்தது. உடனே விமர்சனம் செய்யுங்கள், ஆனால் குழந்தைகளை வைத்து ஏன் செய்கிறீர்கள் என்று திசைதிருப்பினார்கள். குழந்தைகளை சங்கிகள் தமது கெடுதியான நோக்கங்களுக்கு பயன்படுத்தும்போது குழந்தைகளை வைத்து இப்படி விமர்சிப்பதில் என்ன தவறு என்று ஏட்டிக்குப்போட்டியாக வாதிடுவது அர்த்தமற்றது. குழந்தைகள் நடப்புண்மைகளை தம் சொந்தக்கண்  கொண்டு பார்த்து அவற்றின் மீது கருத்து சொல்லும் வல்லமையும் கூருணர்வும் கொண்டவர்கள் என்பதை நிறுவியதும்,  விளக்கம்தானே கேட்டிருக்கிறோம், நடவடிக்கையா எடுத்துவிட்டோம் என்று மழுப்புகிறார்கள். 

ஏழரையாண்டுகால மோடி ஆட்சியின் ஏழரைகளுக்கு எதிரான விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள முடியாத பாஜகவினர் தங்களது அரட்டல்மிரட்டல் அராஜகத்தால் மக்களின் குரலடக்கப் பார்க்கிறார்கள். ஒன்றிய இணையமைச்சராக முருகன் பொறுப்பேற்றதும் ஆறே மாதத்தில் ஊடகங்களை எங்களது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்துவிடுவோம், நாங்கள் ஆட்சியிலிருக்கும் 17 மாநிலங்களின் போலிசை வைத்து  தமிழ்நாட்டின் மாற்றுக் கருத்தாளர்களை ஒடுக்குவோம் என்றெல்லாம் கடந்தநாட்களில் கொக்கரித்து வந்ததன் தொடர்ச்சியில் தான் அண்ணாமலை இப்போது சிறார்களிடம் மல்லுக்கு நிற்கிறார். சிறுவர்கள் தான் தனக்கு சமதையானவர்கள் என்று அவர் வேண்டுமானால் நினைத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் அந்தச் சிறுவர்கள் அதை ஏற்க வேண்டுமே!    

நன்றி: செம்மலர், 2022 பிப்ரவரி 


சனி, ஜனவரி 1

பீமா நதிக்கரையில் முடியும் கவிதை - ஆதவன் தீட்சண்யா


இந்த நதி1

எப்போதுமே இப்படி

அமைதியாகத்தான் ஓடிக்கொண்டிருந்ததென நினைக்காதீர்கள்

ஆற்றோட்டத்தின் இசைமைக்குப் பொருந்தாமல்

குதிரையின் கனைப்பொலியும் குளம்படிச்சத்தமும் 

எந்நேரமும் கேட்டபடியே இருந்த இதன் கரைகளில்தான்

முன்னைய நாட்களில் உக்கிரமான போர்கள் பலவும் நடந்துள்ளன.

 

யாருக்காகவும் வாளேந்தாத இந்த நதியினடியில் 

தோல்வியடைந்தவர்களின் எலும்புகள் புதைந்திருக்கின்றன

 

அதோ அங்கு நினைவிடத்தில் துயிலும்

சம்பாஜியின்2 தைக்கப்பட்ட உடற்துண்டங்களை

மீன்கள் அரித்துத் தின்றுவிடுவதற்கும் முன்பாக

கோவிந்த் கெய்க்வாட்டின்3 கைகளில்

நல்லடக்கத்திற்காக ஒப்படைத்தது இந்த நதிதான்.

 

நூறாண்டுகளுக்குப் பிறகு தேய்பிறையின் நாளொன்றில் 

இரண்டாம் பாஜிராவ் 

இந்த நதியின் கரையில்தான் தன் ராஜ்ஜியத்தை இழந்தான்.

 

வெற்றிகண்ட மகர்களும் மாங்குகளும்

தன்னில் இறங்கி நீந்திக்களித்த போது

வரலாற்றின் அழுக்கையே கழுவித்தள்ளியதுபோல்

பிரவகித்து பாய்ந்தோடத் தொடங்கிய இந்நதி

பெருங்கிடக்கையோடு நூறாண்டு காத்திருந்து 

நம் அண்ணலை வரவேற்றது 

நம் ஒவ்வொருவரையும் அதே களிப்புடன் அழைத்தபடி  

அடுத்தொரு நூற்றாண்டில் ஓடி

நமது காலத்திற்குள் பாய்ந்திடும் இதன் கரை

மற்றுமொரு யுத்தத்தின் களமாகிறது

 

சனிவார்வாடா கோட்டையின் இடிபாட்டில்

துருவேறிக் கிடந்த பேஷ்வாக்களின் வாள்

மநுவினால் சாணை தீட்டப்படுகிறது மீண்டும்

பெயர்களாய் உறைந்திருக்கும் நம் பாட்டன்கள்

விஜய்ஸ்தம்பத்திலிருந்து5 உயிர்த்தெழுந்து

ஆவேசமாய் களமேகுகிறார்கள் 

புதிய பேஷ்வாக்களின் வீழ்ச்சியைக் கொண்டாட

ஆர்ப்பரித்தோடும் பீமா நதியின் கரையிலிருந்து

இக்கவிதையின் மிச்சவரிகளை எழுதுவேன்.

 ...

 1. பீமா நதி

2. சத்ரபதி சிவாஜியின் மகன் - அவுரங்கசீப்பால் கொல்லப்பட்டவன்

3. சிவாஜியின் மகனை அடக்கம் செய்த இவர் ஒரு தலித்

4. மராட்டியத்தை ஆண்ட கடைசி பேஷ்வா

5. வெற்றித்தூண்


- இன்று பீமா கோரேகான் வெற்றிதினம்

 நன்றி: நீலம் மாத இதழ்


வெள்ளி, டிசம்பர் 31

ரைட்டர்: வாழ்வை அதிகாரம் சூறையாடும் போது நீங்கள் பார்வையாளரா பங்குதாரியா? -ஆதவன் தீட்சண்யா



சைரனை அலறவிட்டபடி தலைதெறித்தோடும் காவல்துறை/ ராணுவ வாகனங்கள் யாரையோ காப்பாற்வோ ஏதோவொரு குற்றத்தை தடுத்திடவோ தான் ஓடுகின்றன என்று நம்பிவிடாதீர்கள். ஒருவேளை அவை உங்களது அப்பாவி பிள்ளைகளை கண்காணா இடங்களுக்குக் கடத்திப்போய் குற்றவாளிகள் என்று பொய்முத்திரை குத்தி என்கவுண்டரில் சுட்டுத்தள்ளவும் ஓடக்கூடும்.

என்கவுண்டரில் போலி அசல் என்கிற பகுப்புகள் அர்த்தமற்றவை. அனேகமா  என்கவுண்டர்கள் இட்டுக்கட்டப்பட்டகுற்றச்சாட்டுகளின்பேரிலான படுகொலைகளே. 20 இலட்சம் ரூபாய் விருதுத்தொகையைப் பெற்றுவிடும் பேராசையில் காஷ்மீரின் ஷோபியான் பகுதியில் அப்பாவி இளைஞர்கள் மூவரை சுட்டுக்கொன்றுவிட்டு ‘தீவிரவாதிகளுடன் துப்பாக்கிச்சண்டை’ என்று ராணுவத்தார் நாடகமாடினர். நாகாலாந்தில் பணிமுடித்துவந்த சுரங்கத்தொழிலாளர்கள் தீவிரவாதிகள் என ராணுவத்தாரால் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். பனிமூட்டத்தில் மங்கலாக கண்ணுக்குத் தென்பட்ட மாத்திரத்திலேயே தேசவிரோதி என்று துப்பறிந்து உயிரெடுத்துவிடுகிறார்கள்.

குடிமக்களுக்கு எதிராக எந்த பழிபாவத்தையும் செய்துவிட்டு நாட்டின் பாதுகாப்புக்காக என்று சொல்லிவிட்டால் நியாயமாகிவிடும் என்கிற தைரியம் போலிசாருக்கும் ராணுவத்தாருக்கும் எங்கிருந்து வருகிறது? உரிமைகளுக்காகப் போராடும் குடிமைச்சமூகம் நாம் முறியடித்தாக வேண்டிய புதிய போர்முனையாக உருவெடுத்துள்ளது’ என்று தேசிய பாதுகாப்பு ஆலோசகரால் வெறியேற்றி அனுப்பப்படும் போலிஸ் அதிகாரிகள் மக்களை தேசவிரோதிகளாகவும் குற்றவாளிகளாவும்தானே அணுகுவார்கள்? குடிமக்கள் தமது உடல்மீது முழுவுரிமை கோரமுடியாது என்று கொக்கரிக்கும்  ஓர் அரசின் ஏவல்படையினர் இவ்வாறு துள்ளுவதில் வியப்பேது! 

இங்கு தேசப்பாதுகாப்பின் பெயரால் நிறைவேற்றிடும் சட்டங்கள் யாவும் தேசத்தைப்  பாதுகாப்பற்கானவையல்ல. அச்சட்டங்கள் ஆளும் வர்க்கத்தினரின் குறுகிய நலன்களை பாதுகாப்பதற்காகவோ அவர்களது தனிப்பட்ட பகைமைகளை தீர்த்துக் கொள்ளவோ கருத்தியல் எதிராளிகளை "அப்புறப்படுத்தவோ" நிறைவேற்றப்பட்டதாகவும் இருக்கலாம்.

ஆள்தூக்கிச் சட்டமான ஊபாவின் கீழ் சிறையில் வாடும் ‘பிகே16’ குற்றவாளிகள் இந்நாட்டின் மதிக்கத்தக்க மனிதவுரிமைச் செயற்பாட்டாளர்களும் கல்வியாளர்களுமாவர். முன்னதாக, அவர்களை தேசவிரோதிகளாக சித்தரிக்கும்படியான கோப்புகள் அவர்களது கணிணிகளிலும் செல்பேசிகளிலும் ஊடுருவிய மர்மநபர்களால் ஊன்றப்ட்டன. பின் அக்கோப்புகளை அவர்களுக்கெதிரான சான்றுகளாக்கி தேசியப்புலனாய்வு நிறுவனம் கைது செய்தது. குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்திற்கு எதிராக, கல்விவளாக உரிமைகளுக்காக, ஊடகச் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடிய பலரையும் இந்த ஊபாவின் கீழ் கைதுசெய்து சொல்லொணா கொடூரங்களுக்கு ஆட்படுத்துவதெல்லாம், "கருத்தியல் எதிராளிகளை அப்புறப்படுத்துவது" தானே!. அன்றாட பரபரப்புகளாக நம்மைக் கடக்கும் இத்தகைய நடப்புண்மைகளை நினைவூட்டும் விதமான கதையமைத்து, சகமனிதர்களின் வாழ்வை அதிகாரம் சூறையாடும் போது நீங்கள் பார்வையாளரா அல்லது பங்குதாரியா என்கிற கேள்வியை  எழுப்பி் நம் காலத்தின் அரசியல் படமாக உருவெடுத்துள்ளது ரைட்டர்.

ரைட்டர், தனிமனிதரிடமும் சமூக நிறுவனங்களிலும் அரசியந்திரத்திலும் வெவ்வேறு அளவிலும் வடிவிலும் நிலைகொண்டுள்ள அதிகாரமானது, தம்மிலும் எளியோர்க்கு எதிராக இயங்கும் நுண்தளங்களின் நேர்சித்திரமாகும். ஆணாதிக்கமும், சாதியாதிக்கமும், பதவியாதிக்கமும் காவல்துறைக்குள் இயங்கும் விதமானது, அத்துறைக்குள்ளேயே அடுத்தடுத்த படிநிலைகளில் கீழேயுள்ளவர்களுக்கும் குடிமக்களுக்கும் எதிராக எத்தகைய கொடூரங்களை நிகழ்த்தும் என்பதை துணிவுறப் பேசி் தனது கலையாற்றல் அதிகாரத்தை நோக்கி உண்மையைப் பேசுவதற்கானதே என உணர்த்தியுள்ளார் ப்ராங்க்ளின். தமிழ்த் திரையுலகிற்கு புத்தூட்டம் ஏற்றிட தோழர் பா.ரஞ்சித் தயாரிப்பில் அறிமுகமான இயக்குநர்கள் மாரி செல்வராஜ், அதியன் ஆதிரை வரிசையில் இப்போது ப்ராங்க்ளின்.

குற்றங்களுக்கும் அத்துமீறல்களுக்கும் தனிமனிதர்களைப் பொறுப்பாக்கிவிட்டு இந்தச் சமூக அமைப்புக்கு முட்டுக்கொடுக்கும் அவலத்திற்குள் சிக்காதிருக்கும் அரசியல் தெளிவு கொண்ட இக்கதையை திரையில் உயிர்ப்பித்திட கலைஞர்களும் தொழில்நுட்பர்களும் பேருழைப்பை நல்கியுள்ளனர்.   

ரைட்டரின் கதைமாந்தர்கள், சுதந்திரமடைந்த ஒரு நாடு ஏற்றுக்கொண்டுள்ள மக்களாட்சியின் மாண்புகளை உள்வாங்கிச் செயல்படுத்தும் ஒரு நிர்வாகக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் ஏற்பட்டுள்ள தோல்வியிலிருந்து உருவானவர்கள். ஒப்புரவோடும் மனிதத்தன்மையோடும் கண்ணியத்தோடும் வாழ்வதற்குத் தகுதியற்றதாக இந்தச் சமூகம் பாழ்பட்டிருப்பதை அவர்கள் அம்பலப்படுத்துகிறார்கள். நிலவரத்தை அம்பலப்படுத்துவதானது, அச்சமூட்டி அடிபணியச் செய்வதற்காக அல்லாமல் ந்த இழிநிலைக்கு எதிராக இயன்றளவில் போராடுங்களென பார்வையாளர்களின் பொதுமனசாட்சியை அவர்கள் தூண்டுகிறார்கள்.



கல்விக்கூடங்களில்நிலவும் சாதியத்தடைகள் ரோஹித்வெமுலா, முத்துக்கிருஷ்ணன், அனிதா என பலரை காவுகொள்வதைப் போலவே அத்தடைகளையும் தாண்டி கல்வி பயின்று வேலைக்கு வருவோரில் பலரை பணியிடங்களில் நிலவும் பாகுபாடுகள் காவுகொள்கின்றன.  அப்படி காவல்துறையின் நிறுவனப்படுகொலை’க்கு ஆளான விஷ்ணுப்ரியா உள்ளிட்டோரின் கூட்டுமுகமே ரைட்டரில் வரும் பெண்போலிஸ் சரண்யா.

குதிரையேற்றத்தில் வல்லவரான சரண்யாவின் திறமைக்கும் ஈடுபாட்டுக்கும் ஏற்ற பணியை- அவரது சாதியின் மீதான வெறுப்பினால் மறுத்து குதிரையின் லத்தியை அள்ளவைக்கும் உயரதிகாரி சர்மாவின் குரூரம், பட்டியல் சமூக மாணவர்களை கல்விக்கூடத்தின் துப்புரவுப்பணிகளில் ஈடுபடுத்தும் வன்கொடுமையை நினைவூட்டுகிறது. சர்மாவின் சாதிவெறியையும் ஆணாதிக்கத்தையும் நிலைகுலையச் செய்யும் பதிலடியைக் கொடுத்துவிட்டு சரண்யா செத்துப்போகிறாள்.  

தேவகுமார் என்கிற ஆய்வுமாணவர், எட்டுக்கால் பூச்சிக்கு எத்தனைக் கால்கள் என்பது போன்ற நுண்மான் நுழைபுலமிக்கத் தலைப்பிலோ, ஆய்வுப்புலத்தை மடக்கி அக்குளில் செருகிக்கொள்ள விரும்பும் சங்கிகளுக்கு உவப்பானதொரு தலைப்பிலோ ஆய்வை மேற்கொண்டிருந்தால் எளிதாக முனைவராகியிருப்பார். தொந்தரவில்லாத இந்தச் செக்குமாட்டுத்தனத்திற்குள் முடங்காத தேவகுமாரோ, ‘போலிஸ்துறையில் தொடரும் தற்கொலைகள்’ பற்றி ஆய்ந்திட முனைகிறார். சரண்யாவை தற்கொலைக்குத் தூண்டிய தனது அட்டூழியங்கள், தேவகுமாரின் ஆய்வினால் வெளிப்பட்டுவிடக்கூடாது என்றஞ்சும் சர்மா, அதற்காகவே தேவகுமாரை தேசவிரோதியாக சித்தரித்து வேட்டையாடுகிறான். நடுக்குறும் நம் மனம், இக்கொலையில் தானுமொரு கூட்டாளியாக சிக்கிக்கொண்டது குறித் குற்றவுணர்வில்  வாதையுறும் ரைட்டர் தங்கராஜ், அதிலிருந்து விடுபட மேற்கொள்ளும் எத்தனங்களால் ஆசுவாசமடைகிறது.    

எந்தவொரு ரைட்டரை விடவும் ஸ்டேசன் ரைட்டர்கள் நம்பத்தகுந்த புனைவுகளை எழுதக்கூடியவர்கள் என்பதை தங்கராஜியும் பலவாறாக உறுதிப்படுத்துகிறார். ஆனால் அந்தப் புனைவுத்திறனை அப்பாவி தேவகுமாரின் உயிரைப் பறித்திட தனது மேலதிகாரியான சர்மா பயன்படுத்திக்கொண்டதை உணரும் ஆவேசத் தருணத்தில்தான், தங்கராஜ் சர்மாவை சுட்டுக்கொன்றுவிட்டு சிறையேகுகிறார். அதிகாரக்கொடுக்கினால் சூழலையே விஷமயமாக்கி வந்த  சர்மாவின் சாவு பொருத்தமானதொரு குறியீடுதான்.

இந்துமதக் கொடுங்கோன்மையிலிருந்து தப்பித்திட கிறிஸ்தவம் தழுவி பிற்படுத்தப்பட்டோராகிவிட்ட தலித்துகளின் வாழ்நிலை, காவல்நிலையத்திற்கு வெளியேயுள்ள ரகசிய கொட்டடிகள், போலிஸ் அத்துமீறல்களுக்கு உடந்தையாகும் நீதித்துறை என படம் தொட்டுச்செல்லும் பிரச்னைகள் கவனம்கொள்ளத்தக்கவை.

நாகரீகச் சமூகத்தின் இருப்புக்கு போலிஸ் கடும் அச்சுறுத்தலாகிவிட்ட நிலையில், “போலிஸ் இல்லாத உலகம்” என்கிற முழக்கம் பரவலாகி வருகிறது. இதனிடையே போலிஸ்காரர்களுக்கு சங்கம் வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை, அவர்களும் இயல்பான மனிதவாழ்க்கைக்கு உரிமையுடையவர்கள் என்பதை ஆதாரமாகக் கொண்டது. அதற்கான போராட்டத்தை, தேவகுமாரை ஒருமுறை கைநீட்டி அடித்துவிட்டதற்காக அரற்றியழும் அந்தந்த காலத்து தங்கராஜ்கள் நடத்துவார்கள் என்கிற ப்ராங்க்ளினின் நம்பிக்கையை உடனடியாய் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடி போலிசார் பலரும் அதிகாரபோதையில் திளைத்திருக்கக்கூடும். போதை என்பது தெளியக்கூடியதுதானே? 

நன்றி: தீக்கதிர் நாளிதழ் 31.12.2021

புதிய வரைபடம் - ஆதவன் தீட்சண்யா

நிபந்தனையற்று வெம்மையீந்தும் சூரியன் 149600000 கிலோமீட்டர்களுக்கு அப்பாலிருக்கிறது அந்த நிலாவும் அப்படியொன்றும் கிட்டத்தில் இல்லாதபோதும்...